- رحمانی، خالد، صالحی، سهراب و مرادی، مریم (1402). پروژه دموکراسیسازی آمریکا در طرح خاورمیانه بزرگ.
سیاست پژوهی ایرانی، 10 (1)، 69-90.
https://sanad.iau.ir/journal/se/Article/687227?jid=687227
- سبزهای، محمدتقی (1392). جامعهشناسی انقلاب و انقلابهای اجتماعی. کرمانشاه: دانشگاه رازی.
- کولایی، الهه (1391). افسانه انقلابهای رنگی. تهران: نشر میزان.
-کولایی، الهه (1394).
تغییرات روابط ایالاتمتحده و فدراسیون روسیه در دوره مدودیف.
فصلنامه مطالعات بینالمللی، 12(3)، 15-42.
https://www.isjq.ir/article_93112.html
- کولایی، الهه و حضرت پور، سعیده (1393). ریشههای داخلی و خارجی انقلاب 2011 در تونس.
سیاست جهانی، (3) 2، 7- 34.
https://interpolitics.guilan.ac.ir/article_163.html
- کولایی، الهه و روا، سارا (1394). عوامل دگرگونی آیین نظامی فدراسیون روسیه.
سیاست خارجی، (29) 3.
133- 150.
http://fp.ipisjournals.ir/article_21428.html
-کولایی، الهه و عابدی، عفیفه (1397).
مؤلفههای ژئوپلیتیکی سیاست خارجی روسیه.
ژئوپلیتیک، 14(49)، 1-25. doi:
20.1001.1.17354331.1397.14.49.1.7
- کولایی، الهه و سعدالدین، سیکا و خان محمدی، زهره (1401). اسناد راهبردی فدراسیون روسیه (2022-1993)، (گردآوری و ترجمه) تهران: پژوهشکده مطالعات راهبردی.
- کولایی، الهه، اسلامی، محسن و اصولی، قاسم (1395). کنشگری امنیتی روسیه در قفقاز جنوبی.
فصلنامه آسیای مرکزی و قفقاز، (95)22، 97-136.
http://ca.ipisjournals.ir/article_24334.html
-کولایی، الهه و نائینی، امین. (1399). تأثیر رقابت خاورمیانهای روسیه و ایالات متحده آمریکا بر جایگاه منطقهای ایران (2011-2019)
. تحقیقات سیاسی و بینالمللی،
45، 1-16.
https://civilica.com/doc/1384613
- کولایی، الهه و عابدی، عفیفه. (1396). فراز و فرود روابط ایران و روسیه 1990-2016.
مطالعات روابط بینالملل (پژوهشنامه روابط بینالملل)، 10(40)، 135-164.
https://sid.ir/paper/247535/fa
- متقی، ابراهیم و شهرابی فراهانی، محبوبه (1391).
جنگ نرم و انقلابهای رنگی امریکا در کشورهای در حال گذار.
سیاست، 42(3)، 207-225. doi:
10.22059/jpq.2012.29995
-Abdou, D. & Zaazou, Z. (2013). The Egyptian rRevolution and Post Socio-Economic Impact. Topics in Middle Eastern and African Economies, 15(1), 92-115.
-Bakr, N. (2012). The Egyptian Revolution, https://www.um.edu.mt/library/oar/bitstream/123456789/39509/1/The_Egyptian_revolution_2012.pdf (Accessed on June 17, 2023).
-Barrie, C. (2023).The Process of Revolutionary Protest: Development and Democracy in the Tunisian Revolution. Perspectives on Politics, 1-19.
-Beat, J. (2012). Rethinking Democracy Promotion. Review of International Studies, 38(4), 685–705.
- Cooley, A. (2012). These Colors May Run: The Backlash Against the U.S.Backed 'Democratic Revolutions' in Eurasia. PonarsEuarasia - Policy Memos.
-Danyuk, N. (2018),
Никита Данюк: Геополитика и геоэкономика "цветных революций", Часть третья. [Geopolitics and geo-economics of “color revolutions”. Part three], Institute for Strategic Studies and Predictions.
http://isip.su/ru/articles/206
-Delcour, L. & Wolczuk, K. (2015). Spoiler or Facilitator of Democratization? Russia’s Role in Georgia and Ukraine. Democratization, 22(3), 459-478.
-Derluguian, G. (2010). The Color Revolutions Betrayed. Northwestern University, No. 100, 1-6.
-Dobayev, I. (2023), «Цветные революции» в геополитических трансформациях на постсоветском пространстве, [“Color Revolutions” in Geopolitical Transformations in the Post-Soviet Space], No. 1, 9-18, DOI: 10.31249/rimm/2023.01.01.
-Elamiryan, R. & Sikharulidze, A. (2024), Colored Versus Velvet: Revolutions in Georgia and Armenia. in: The ‘New’ Geopolitics in the Caucasus: What Role for the EU? (pp. 77-97).
-Erol, M. S. & Oğuz, Ş. (2023). Changes in the Geopolitics of Central Asia in the Post-Cold War Era. Tesam Akademi Dergisi, 10(1), 75-91.
-Finkel, E. & Brudny, Y. M. (2014). No More Colour! Authoritarian Regimes and Colour Revolutions in Eurasia. in: Coloured Revolutions and Authoritarian Reactions (pp. 1-14), Routledge.
- Goldstone, J. A. (2009). Rethinking Revolutions: Integrating Origins, Processes, and Outcomes. Comparative Studies of South Asia, Africa and the Middle East, 29, 18 - 32.
-Inanlo, A. (2019), Armenia 2018; People's Revolution and Hope for a Better Future,
https://www.irna.ir/news/83154661
-Ivanov, Y. (2022), Revolutions in Kyrgyzstan, in: Handbook of Revolutions in the 21st Century: The New Waves of Revolutions, and the Causes and Effects of Disruptive Political Change, (pp. 517-547), Cham: Springer International Publishing.
-Khodunov, A. (2022). Revolutions in the 21st Century: The New Waves of Revolutions, and the Causes and Effects of Disruptive Political Change.Cham: Springer International Publishing.
-Kozłowski, K. (2016). The Colour Revolutions in the Post-Soviet Space: Illusion and Reality of Post-Soviet Civil Disobedience, Warsaw School of Economics.
-Kukeyeva, F. (2006). Color Revolutions in Central Asia and the U.S. Position. Taiwan International Studies Quarterly, 2(2), 81-96.
- Lane, D. (2009). ‘Coloured Revolution’ as a Political Phenomenon. Journal of Communist Studies and Transition Politics, No. 25, 113 - 135.
-Lane, D. & White, S. (2010). Rethinking the Coloured Revolutions, London: Routledge.
-Lundstedt, T. (2021).The Destruction of Statehood and the Color Revolutions under Russian International law Doctrine. Groningen Journal of International Law, 8(2), 228-243.
-Mikayelan, S. (2024). The Geopolitics of Color Revolutions: The Role of 21st Century Color Revolutions in Post-Soviet Eurasia in the Political Competition between Russia and the West.
-Mitchell, L. A. (2012). Color Revolutions. Philadelphia: Philadelphia University Press.
-Minkina, M. (2021). Color Revolutions as a Threat to the Security of the Russian Federation: An Analysis of the Russian Perspective. Theoretical Social Minerva.
-Naumov, A. O. (2016). “Bulldozer Revolution in Serbia in 2000: The Technologies of the Regime’s Change”, St Petersburg State University, 6(4), 119-135.
-Robinson, W. I. (2004). What to expect from U.S. democracy promotion in Iraq. New Political Science, 26(3) 441-448.
-Russian Federation (2014). Military Doctrine of the Russian Federation,
-Russian Federation (2016). Foreign Policy Concept of the Russian Federation,
-Садыкова, Р. Тултемирова, Г. & Арапова, М. (2023). Геополитические и геоэкономические аспекты" цветных" революций. Бюллетень науки и практики, 9(2), 365-376.
-Saidin, M. I. S. (2018). Rethinking the 'Arab Spring': The Root Causes of the Tunisian Jasmine Revolution and Egyptian January 25 Revolution. International Journal of Islamic Thought, 13, 69-79.
-Sıvış, E. (2020). Ukraine’s Orange Revolution and Foreign Policy of the U.S. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8(2), 513-521.
-Solovei, V. (2015). Color Revolutions and Russia. in: Democracy in a Russian Mirror, (pp. 78-92), Cambridge University Press.
-Ünaldılar Kocamaz, S. (2019). The Rise of New Powers in World Politics: Russia, China, and the Shanghai Cooperation Organization. Uluslararası İlişkiler, 16(61), 127-141.
-Wilson, J. L. (2010). The Legacy of the Color Revolutions for Russian Politics and Foreign Policy. Problems of Post-Communism, 57(2), 21-36.
