انقلاب پژوهی

انقلاب پژوهی

بی‌قراری گفتمان اصلاح‌طلبی و تهی‌شدگی اجتماعی آن: واکاوی ناکامی‌ها و چشم‌انداز آینده

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 استادیار گروه اندیشه سیاسی در اسلام پژوهشکده امام خمینی و انقلاب اسلامی
2 پژوهشگر آزاد/ پژوهشکده امام خمینی و انقلاب اسلامی
10.22034/fademo.2025.551339.1171
چکیده
گفتمان اصلاح طلبی یکی از مهم ترین و تاثیرگذارترین گونه های کنشگری سیاسی در دوران بعد از انقلاب است که در حدود دو دهه کنشگری توانست با استفاده از سرمایه اجتماعی و فرهنگی سیاسی خود به مهم ترین نیروی سیاسی موثر در میدان سیاسی جمهوری اسلامی تبدیل شود. با این همه، از میانه دهه 1390 به این سو، از توان گفتمانی و بسیج گری این گفتمان به شدت کاسته شد و همین امر باعث شد تا تحولات آن به موضوع تحقیق تبدیل شود. در این مقاله با استفاده از چند مولفه تحلیل گفتمان لاکلاو و موف تلاش شده است تا دلایل بی قراری و عدم تثبیت گفتمانی اصلاح طلبی از درون مورد بررسی قرار گیرد. با استفاده از این نظریه و روش ادعا شده است که بی قراری گفتمانی اصلاح طلبی عمدتا ناشی از ضعف و نارسایی نظری و تداوم نظریه پردازی متحول در طی زمان بوده است. علاوه بر این با استفاده از این یافته ها تلاش شده است تا آینده این گفتمان و سناریوهای قابل پیش بینی بر اساس تحولات نسلی، جنسیتی، محیط زیستی، نظام بین الملل ارائه شود
کلیدواژه‌ها

موضوعات



مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از 26 آذر 1404

  • تاریخ دریافت 09 آذر 1404
  • تاریخ بازنگری 23 آذر 1404
  • تاریخ پذیرش 26 آذر 1404