پژوهشکده امام خمینی(س) و انقلاب اسلامی انقلاب پژوهی 3041-8704 4 7 2026 05 22 Identifying and Analyzing the Thematic Network of Protest Music in the 2022 Unrest شناسایی و تحلیل شبکه مضامین موسیقی اعتراضی در اغتشاشات 1401 27 74 234688 10.22034/fademo.2025.547925.1147 FA مهدی حیدری دانشیار گروه جامعه‌شناسی، وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، تهران، ایران. محمد مدبری دانشیار گروه جامعه‌شناسی، وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، تهران، ایران محمد جواد دستجانی فراهانی پژوهشگر حوزه رسانه Journal Article 2025 09 19 The 2022 unrest, which occurred following the death of Mahsa Amini, was one of the most serious protests in Iran since the revolution, in terms of both complexity and scope. During these protests, demonstrators utilized numerous tools across cultural, economic, social, political, media, and legal arenas. One distinctive feature of these protests compared to previous ones was the prominence of their social dimension. Activists within the "protest art" movement, centered around certain dissident artists, managed to produce and disseminate numerous works in a short period to incite and encourage public participation. Among various art forms, protest music—due to its ease of production and distribution, as well as its high resonance with the media tastes of Generation Z—played a pivotal role in the protest art movement. This article identifies and analyzes the thematic network of protest music during the 2022 protests. Research data were collected from cyberspace and high-traffic music distribution platforms and were examined using thematic analysis. The resulting thematic network, comprising 31 organizing themes and 6 global themes, indicates that the primary messages conveyed to audiences included "portraying a bleak picture of Iran's situation," "giving hope to protesters," and the notion that achieving "freedom" and "welfare" is contingent upon "the continuation of protests." Finally, the findings are analyzed through the lens of soft war theory, and practical recommendations are offered. <span lang="AR-SA">اغتشاشات سال </span><span lang="FA">۱۴۰۱</span><span lang="AR-SA"> که پس از فوت مهسا امینی رخ داد، از نظر پیچیدگی و گستردگی، یکی از جدی‌ترین اعتراض‌های پس از انقلاب بود. در این اعتراض‌ها، معترضان از ابزارهای متعدد در عرصه‌های فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی، سیاسی، رسانه‌ای و حقوقی بهره بردند. یکی از وجوه متمایز این اعتراض‌ها نسبت به اعتراض‌های گذشته، برجستگی بعد اجتماعی آن است. کنشگران جریان «هنر اعتراضی» با محوریت برخی هنرمندان معترض، توانستند در مدت کوتاهی آثار متعددی را برای تحریک و تشویق مردم به اعتراض منتشر کنند. در بین هنرهای مختلف، موسیقی اعتراضی به دلیل سهولت در تولید و توزیع و همچنین نفوذ بالا در ذائقه رسانه‌ای نسل </span><span dir="LTR">z</span><span lang="AR-SA">، نقش محوری در جریان هنر اعتراضی ایفا کرد</span><span lang="FA">. </span><span lang="AR-SA">در این مقاله، شبکه مضامین موسیقی اعتراضی در اعتراض‌های </span><span lang="FA">۱۴۰۱</span><span lang="AR-SA"> شناسایی و تحلیل شده است. داده‌های پژوهش از بستر فضای مجازی و سکوهای پرمخاطب انتشار موسیقی گردآوری شده و با روش تحلیل مضمون بررسی شده‌اند. شبکه مضامین ترسیم‌شده به‌عنوان نتیجه پژوهش، با داشتن </span><span lang="FA">۳۱</span><span lang="AR-SA"> مضمون سازمان‌دهنده و </span><span lang="FA">۶</span><span lang="AR-SA"> مضمون فراگیر، نشان می‌دهد که «سیاه‌نمایی وضعیت ایران»، «امیدبخشی به معترضان» و امکان رسیدن به «آزادی» و «رفاه» مشروط به «تداوم اعتراض‌ها»، اصلی‌ترین مضامین القایی به مخاطبان بوده است. در پایان، ضمن تحلیل یافته‌های پژوهش مبتنی بر رویکرد جنگ نرم، پیشنهاد‌هایی ارائه شده است.</span> https://trs.ri-khomeini.ac.ir/article_234688_3c323341a6dc774e771fc53f4090b40a.pdf