پژوهشکده امام خمینی(س) و انقلاب اسلامی انقلاب پژوهی 3041-8704 3 6 2025 11 22 Discourse Analysis of the Tudeh Party During the Islamic Revolution of Iran تحلیل گفتمان سوسیالیسم حزب توده در جریان انقلاب اسلامی ایران 75 100 228362 10.22034/fademo.2025.540292.1138 FA حسینعلی قجری استادیار گروه علوم اجتماعی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران Journal Article 2025 08 14 This article analyzes the socialist discourse of the Tudeh Party during the Iranian Islamic Revolution (1978-1979) using Ernesto Laclau and Chantal Mouffe’s discourse theory. Employing discourse analysis, it examines the representation and structuring of key concepts such as nodal points, master signifiers, empty signifiers, moments, identity, and subject position within the party’s socialist discourse. Data were collected from primary Tudeh Party texts through purposive sampling and analyzed qualitatively based on Laclau and Mouffe’s theoretical framework. The findings indicate that the discourse frames the four dimensions of economy, society, culture, and politics within Marxism-Leninism. Marxism-Leninism serves as the nodal point and master signifier of this discourse, with its adherents identifying as Marxist-Leninists and labeling others as non-Marxist-Leninists. Empty signifiers include equality, justice, freedom, independence from capitalism, and progress. Key moments encompass class, party, struggle, democracy, justice, freedom, imperialism, capitalism, and socialism. This discourse rejects the existing despotic monarchy, constitutional monarchy, liberalism, Islamic monarchy, and Maoism, positioning socialism as its desired political myth and ideal state. <span lang="AR-SA">این مقاله به تحلیل گفتمان سوسیالیستی حزب توده در انقلاب اسلامی ایران (</span><span lang="FA">۱۳۵۷) </span><span lang="AR-SA">با استفاده از نظریه گفتمان ارنستو لاکلاو و شانتال موفه می‌پردازد. با روش تحلیل گفتمان، چگونگی بازنمایی و سامان‌دهی مفاهیم کلیدی همچون نقطه کانونی، دال برتر، دال تهی، دقایق و هویت در گفتمان حزب توده بررسی شده است. داده‌ها از متون دسته اول حزب توده با نمونه‌گیری هدفمند و تحلیل کیفی استخراج شده‌اند. یافته‌ها نشان می‌دهد گفتمان حزب توده در قالب مارکسیسم- لنینیسم چهار حوزه اقتصاد، اجتماع، فرهنگ و سیاست را معنا می‌بخشد. نقطه کانونی و دال برتر این گفتمان مارکسیسم- لنینیسم است که حاملان آن خود را مارکسیست-لنینیست و دیگران را غیرمارکسیست-لنینیست می‌دانند. دال‌های تهی شامل برابری، عدالت، آزادی، استقلال از سرمایه‌داری و پیشرفت است. دقایق مهم گفتمان طبقه، حزب، مبارزه، دموکراسی، عدالت، آزادی، امپریالیسم، سرمایه‌داری و سوسیالیسم هستند. این گفتمان نظام سلطنتی استبدادی، سلطنت مشروطه، لیبرالیسم، سلطنت اسلامی و مائوئیسم را نفی کرده و سوسیالیسم را به‌عنوان وضعیت مطلوب و اسطوره سیاسی خود معرفی می‌کند</span><span lang="FA">.</span> https://trs.ri-khomeini.ac.ir/article_228362_fca068272f43e49bd2c43e2d43c32da4.pdf